گل سرخ، گل سرخ است و خار، خار. نه خار بد است و نه گل سرخ، خوب. اگر انسان از روي زمين محو شود، گلهاي سرخ آنجا خواهند بود و خارها نيز آنجا اما ديگر كسي نيست که بگويد گلهاي سرخ خوبند و خار ها بد . اين ذهن ماست كه اين ارزش ها را خلق ميكند.
   
تو ،كساني كه دوستشان داري و كساني كه از آنها متنفري، همگي جلوه هاي خداوند هستيد .همين جمله كوتاه ميتواند تمام زندگيت را دگرگون سازد .لحظه اي كه فرد دريابد كه همه چيز يكي است عشق به خودي خود طلوع ميكند و عشق يعني تصوف.